لوسین بودار (به فرانسوی: Lucien Bodard) (زاده ۹ ژانویه ۱۹۱۴ – درگذشته ۲ مارس ۱۹۹۸) یک خبرنگار و نویسنده فرانسوی در مورد رویدادهای آسیا بود.

بُدار در 9 ژانویه 1914 در چونگ کینگ (مرکز چین) در خانواده آلبرت بودار کنسول فرانسه متولد شد که چندین سال در چین، یعنی در چونگ کینگ، چنگدو، کونمینگ و شانگهای مستقر بود. او با زبان چینی بزرگ شد و از کودکی زبان ماندارین را روان صحبت می کرد. بعداً بعد از اینکه پدرش در آنجا مستقر شد به کونمینگ و شانگهای نقل مکان کرد. قبل از رسیدن به نوجوانی، مادرش تصمیم گرفت بودار را به فرانسه بازگرداند تا در «مدرسه ای شایسته» تحصیل کند.

تجربه و دانش او از فرهنگ‌های آسیایی، عمدتاً چینی و ویتنامی، به او دیدگاهی منحصربه‌فرد نسبت به رویدادهایی داد که در نیمه اول قرن بیستم جهان آسیا را تکان داد. در سال 1944 کار خود را به عنوان روزنامه نگار آغاز کرد و برای پوشش موضوعات مختلف از جمله جنگ جنوب شرق آسیا و ظهور به خاور دور اعزام شد.چین کمونیستی، جنگ اول هندوچین. او به‌تدریج به‌خاطر کارش در طول اولین جنگ فرانسه در هندوچین و سپس آغاز جنگ ویتنام آمریکا، به یکی از مشهورترین خبرنگاران جنگ فرانسه تبدیل شد، جنگ‌هایی که بعداً در چندین کتاب شرح داد.

با بزرگ‌تر شدن، در دهه 1970، شروع به نوشتن رمان‌هایی کرد که اساساً مبتنی بر دانش او از آسیا بود و با سوغاتی‌هایش از کودکی در چین شروع کرد. ثروتمند او، بارسبک اوکی، مفصل و گاه طنزآمیز مورد تشویق گسترده قرار گرفت و جوایز ادبی فرانسوی متعددی را از آن خود کرد، از جمله جایزه Interallié برای «Monsieur le consul»، کتابی درباره پدرش در زمانی که کنسول فرانسه در چنگدو بود و جایزه گنکور برای «آن ماری»، کتابی درباره زندگی و شخصیت مادرش. آخرین کتاب او به نام «سگ مائو» درباره همسر سوم مائو تسه تونگ، جیانگ چینگ، در سال 1998، سال مرگ او منتشر شد.او اغلب با دو روزنامه‌نگار و رمان‌نویس مشهور فرانسوی قرن بیستم، آلبرت لوندرس و جوزف کسل مقایسه شده است.

منبع: مقاله "Lucien Bodard" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.