لیلجدال که در استکهلم سوئد به دنیا آمد، در ده سالگی بازیگر صحنه شد و در دوازده سالگی عضو باله اپرای سلطنتی سوئد شد. او در حال رقصیدن با یک گروه باله در استکهلم توسط کارگردان جوزف دبلیو سارنو کشف شد. در هفده سالگی، او کار سینمایی خود را با نقش اصلی در اینگای سارنو (1968) آغاز کرد، که او را به یک نماد جنسی بین‌المللی تبدیل کرد.[1] از دیگر نقش‌های سینمایی او می‌توان به Eugenie در Eugenie… The Story of Her Jou اشاره کردrney into Perversion (1970) و سیبیل وین در دوریان گری (1970). در سال 1971، او در دنباله اینگا (اغوای اینگا)، آخرین نقش اصلی او ظاهر شد. او از صنعت سینما خسته شد و در بیست و یک سالگی از بازیگری کناره گرفت.

لیلدال در دو فیلم تصویری مجله پلی بوی ظاهر شد: "دختران اسکاندیناوی" (ژوئن 1968) و "فلیکر فلیکا" (مارس 1969). دهه‌ها بعد، او در مصاحبه‌های دی‌وی‌دی گفت که از این کار پشیمان استفیلم های جنسی در دوران جوانی. - ویکی