هنریت راگون (به فرانسوی: Henriette Ragon) (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۱۸ – درگذشته ۳۰ آوریل ۲۰۱۵)، معروف به پاتاچو، خواننده و بازیگر فرانسوی بود. او افسر لژیون دونور بود.

هنریت راگون که در منطقه 12 پاریس به دنیا آمد، زندگی کاری خود را به عنوان تایپیست، سپس کارگر کارخانه، کفش فروش و عتیقه فروش آغاز کرد.

در سال 1948، به همراه همسرش ژان بیلون، کاباره-رستورانی در مونتمارتر به نام پاتاچو را تصاحب کرد. (پسر آنها پیر بیلون چند s داشتاو در دهه 1970 به عنوان یک خواننده موفق شد و J'ai oublié de vivre را برای جانی هالیدی نوشت.) او شروع به خواندن در یک اغذیه فروشی کرد و روزنامه نگاران شروع کردند به نام پاتاچو او را به نام کاباره اش (pâte-à-choux به معنای خمیر پف دار خامه ای) صدا می کنند. ژرژ براسنس در آنجا آواز خواند و با هم دوئت «مامان، بابا» را خواندند. او اولین کسی بود که ترانه های دیگری را که او ساخته بود مانند "Le bricoleur"، "La chasse aux papillons" و غیره را تفسیر کرد.

شبی که او آنها را برای آن خوانداولین بار او به مخاطبانش پیشنهاد کرد تا پایان نمایش بمانند و با نویسنده این آهنگ ها ملاقات کنند و براسنس برای اولین بار به صحنه پاتاچو رفت و Le Gorille و P..de toi را خواند. گاهی اوقات او کراوات های نیمه را جمع می کرد (کراوات مشتریانی را که تمایلی به شرکت در آواز خواندن نداشتند می برد و بلافاصله آنها را به سقف می چسباند، عادتی که دکور بسیار بدیع محل را ایجاد کرده است - صدها کراوات hanging بالا) - توماس دیویی و ارول فلین از جمله قربانیان او بودند.

اولین آلبوم‌های او در سال 1952 منتشر شد. او در Bobino، یک سالن موسیقی مونپارناس ظاهر شد، در فرانسه و سپس مناطق دورتر تور برگزار کرد. از سال 1953 به بعد، او را می‌توان روی صحنه در پالادیوم، والدورف آستوریا و تالار کارنگی و در سراسر ایالات متحده دید. از اوایل دهه 1970، او در ژاپن و سوئد، جایی که "L'Eternal Parigot" با گستاخی اش در آنجا بود.ثبت پاریس، محبوب بود.

پاتاچو در 1 ژانویه 2009 به مقام رسمی لژیون دونور منصوب شد.

پاتاچو در 30 آوریل 2015 در سن 96 سالگی درگذشت.

منبع: مقاله «پاتاچو» از ویکی‌پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز CC-BY-SA 3.0.