از زمان تأسیس اتحادیه بافندگی بامبو، دیده شدن روستای ژولین بسیار تغییر می‌کند. بازدیدکنندگان برای یادگیری، بازدیدکنندگان بازرسان و گردشگران سفارش می‌دهند و جریان بی‌پایانی از آنها می‌آید. آنها تمام روز و ماه را می‌خورند و باعث درگیری‌ها و مسمومیت‌های شدید می‌شوند و مدیر کافه هوشمند و موفق، ژائو وانگفا، به اشک و رنجی غیرقابل توصیف می‌رسد. روزی که معاون دبیر کمیته حوزه گُو در روستا برای بازرسی می‌آید، نهار آماده برای او توسط رهبران از شهرستان خورده می‌شود و ژائو وانگفا راهی جز ارائه وعده‌های ساده خانگی مانند آش لوبیا سبز، نان بخارپز و بادام زمینی ندارد، با اضطراب آماده مجازات می‌شود. ناگهان معاون گُو از این پذیرایی راضی است و روستاییان ژولین از این رویداد امید می‌گیرند.