آسمان بالای سر و گل و لای زیر پا

در سپتامبر 1959، شش اروپایی از خلیج کوک در سواحل جنوبی گینه نو هلندی، که اکنون پاپوآ غربی یا ایریان جایا نامیده می‌شود، به سمت شمال سفر می‌کنند تا به طرف دیگر جزیره بروند. این سفر (450 مایل به صورت مستقیم) در سرزمین‌های نامشخص هفت ماه طول کشید؛ سه باربر مویو جان خود را از دست دادند. در نزدیکی هر دو ساحل، این اکتشاف با روستاییان ملاقات کرد که از آنها دعوت کردند تا مراسم را مشاهده کنند و با آنها زندگی کنند. در داخل جزیره، همه روستاییان آنها را دور نگه داشتند و آنها به بالگردهایی از هلندیا برای غذا و تأمین نیاز داشتند. آنها بالای 10,000 فوت صعود کردند، 14 پل ساختند و با کرم‌های خونخوار و مالاریا مبارزه کردند. راوی بر توصیف وحشی‌های عصر سنگ، شکارچیان سر و آدم‌خواران تمرکز می‌کند.