دادگاه پادشاه

در زمانی که پرتغال نمایش عجیبی برای سایر اروپا ارائه می‌داد. آ فوونسوی شادمان، شاهزادهٔ جواهر دالدو براغانزا بر تخت سلطنت بود و دیوانگی رفتهٔ او شوهرش را به بی‌هوشی می‌کشاند تا او را از تخت بیرون براند. زنش که از دختر دوک نمر و خاله لویی چهاردهم است نقشه‌ای برای برکناری همسرش می‌کشد. جهل شاه موجهی برای شجاعت ملکه بود. با وجود داشتن قدرتی غیرمعمول و خوابیدن با همسرش برای مدتی طولانی، او را به بی‌انگیزگی متهم می‌کند. ماری فرانسوه با هنرهایی آنچه آ فوونسو در خشم از دست داده بود به دست آورد. او را زندانی کرد و به سرعت با صدور بیانیه پاپی از رم برای تأیید باکرگی و نکاحش با برادرشوهرش پدرو را تثبیت کرد. تسلیم پرتغال برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان در سال ۱۹۹۰.