خط داستانی
در جهانی که به اندازهٔ یک گل روزگار را به چشم میآورد، زنی به نامِ مریم با رویاهایش روبهرو میشود. او با گفتن کلماتِ بهداشتی و مهربانی، آرامآرام در دلِ مردمی که درگیرِ مشکلاتِ روزمرهاند، امید مینشاند. از طیفِ رنگهای باغی که در میانِ خانههای خاکستری پخش میشود تا صدایِ بادِ بهاری که برگِ درختان را میلرزانَد، فیلم به ما یاد میدهد که هر یک از ما میتوانیم با مهربانی و سهمی از امید، جهان را کمی زیباتر کنیم و به «بهارِ درونِ انسانها» جان بدهیم.
