خط داستانی
توامیها به اندازه محبوبیت رو به رو با ستارگان بزرگ سینمای هندی به عنوان بخشی از رویاپردازی با شهرت حضور دارند؛ گاه بیشتر و گاه کمتر به همان شکلی که شباهت دارند. جوانهای تازهوارد که معمولاً به این نام خوانده میشوند، وجودی پارادوکسی دارند: اگر در خیابان کیشور بنوشالِی را ببینی، به نظر میرسد زمان از هم گسسته است؛ زیرا او شبیه نماد دوران طلایی دِو آناند در دههٔ ۶۰ است. مناسب است که بنوشالی همچنین طنزپرداز سدیجانی باشد، چراکه جوانها به همان اندازه ستایش و هجوِ ستارگان اصلی را ارائه میدهند. برای آنها فیلمهای مستقلی هم ساخته میشود که اغلب بازنویسیهای با طعنه از کلاسیکهای محبوب هستند.
