با بی‌دردغمی بی‌نشیب، ژان-ماری استراب ادامهٔ نمایش صحنه‌ای دیالوگ‌های کازاره پافسه را با لئوکوی آغاز می‌کند که در سال‌های مختلف دنبال شد این اثر تفکری دربارهٔ Myth of Orpheus است