خط داستانی
ایلیا بازنشسته نابینا که زیر چهار و نیم ساعت برای دوومیدانی با زمان عادی تلاش می کند با کمک مربی جوان دیمتا به موضوع درست نزدیک می شود: وتماشای ریتم حفظ بار، محاسبه بار، و تاب آوردن تا خط پایان. در مدت پانزده دقیقه فیلم، کاملترین دامنه احساسات بین آنها را خواهیم دید از اذیت تا پشتیبانی صادقانه و همچنین یاد می گیریم چه چیزهایی برای ایلیا مهم است و چه چیزهایی بیهوده است. کارگردان شخصیت ها را با فیلمی به صورت سیاه و سفید دانه دار فیلمبرداری می کند و دویدن و گفتگوها را با تصاویر پرتره رویاگونه کے interspersed کرده، گفت و گو را از تصویر جدا می کند و با موسیقی تپنده فیلم را مونتاژ می کند تا سبکی خاص و عمیق و یکپارچه ایجاد کند.
