خط داستانی
با همراهی کارِ مؤثرِ فیوری بیادگار فاروئه در مینوردایِ د مینور و با گروهی از پناهندگان که ضرورت بیان وضع خود را احساس کردهاند، یادنامهای خاموش از بقا و تابآوری در اردوگاههای شمال عراق است. نگاهی صمیمی به زندگی روزمره و احساسات پناهندگان دیگر، یادآور هزینهٔ غیرنظامی و آسیبهای جنگهای قرن بیست و یکم و هشداری در برابر بیتفاوتی به رنج و شهامت میلیونها نفر است؛ دعوتی بیطرفانه به انسانیت و همدردی.
