بیست و سه سال پس از اینکه مادرش که یک فاحشه بود سعی کرد او را در رحم بکشد، هلن هنوز هم آسیب‌دیده و روانی است. این وضعیت زمانی بدتر می‌شود که او در یک حادثه دچار آسیب مغزی می‌شود. پس از بیدار شدن در بیمارستان، مشخص می‌شود که هلن دارای توموری در مغز است که باعث می‌شود او دیدگاه‌های تاریک، صداهای بی‌جسم و حضور دائمی یک زن جوان عجیب را تجربه کند. به زودی، در یک کابوس پیاده‌روی گم می‌شود، جایی که هیچ چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست و اعمال وحشیانه‌اش به سختی به یاد می‌آید. واضح می‌شود که هر چیزی که در روان شکسته‌اش وجود دارد، برای بیرون آمدن از هیچ چیزی دریغ نخواهد کرد.