خط داستانی
پس از وقفه سی ساله، کریستن گازی کارهای سینمایی خود را با مستند «تابوت حافظه» از سر می گیرد. فیلم مصاحبه های تازه را با تصاویر آرشیوی ترکیب می کند. در این مصاحبه ها به دو مسئله پایه ای می پردازد: خلوت و وضعیت اقتصادی. از طریق تصاویر و موقعیت های ساده روزمره، کریستن گازی تصویری از جامعه لبنان ارائه می دهد؛ جامعه ای که در تناقضات غوطه ور است و به دنبال فردی بودن تهی و مصرف سطحی می گردد، از کار و تولید، ایده ها، زمان و فضا
